گفتم کجا؟گفتا بخون!گفتم چرا؟گفت از جنون!گفت که کي؟گفتا کنون!گفتم نرو!خنديد و رفت...گفتم که کي؟گفتا کنون!گفتم نرو...خنديد و رفت...

ديگر هشت کتاب سهراب سپهري را هم با بي حوصلگي به هم ميکوبم...حس خواندنش نيست.حس هايم تمام شده اند!...

چيه؟چرا اينجوري زل زدي به من؟تو که ميدوني با چه سختي اي اينو گفتم!بسه ديگه!...

                God...

ماکسيم ربه کا را کشته بود...باورم نميشود...او که غرق شده بود!!!

دلم بدجور هواي رسپنا کرده...چه لحظه ي بدي بود وقتي آخرين پست وبلاگ مادرانه را ديدم...

تو چي مي‏گي اين وسط؟؟؟؟؟!!!!مزاحم!

موقع رفتن به عنوان آخرين جمله بهم گفت:((من واقعا فکر مي کردم ما مدت بيشتري با هم باشيم...)).چقدر اين جمله عادي و ساده بود و چقدر ساده منو تا مدت ها بهم ريخته بود...